Voor ons avonturennummer zijn we op zoek gegaan naar een avontuurlijke fietser. Iemand die over de hele wereld heeft gefietst, iemand die niet vies is van een trail in de wildernis tussen gevaarlijke dieren, kortom iemand die verder gaat dan zijn vaste rondje over de heide. Het gehele artikel kun je trouwens lezen in Up/Down #2 2014.

Tegen alle verwachtingen in kwamen we uit bij Dorian van Rijsselberghe, een atleet die we kennen van een hele andere sport. Dorian heeft op de Olympische Spelen in Londen de gouden medaille veroverd bij het windsurfen en gaat in Rio weer voor goud. Wat niet veel mensen weten is dat de teamrider van Brunotti net zo’n fanatiek mountainbiker is als windsurfer.

Tekst: Michiel Rotgans / Foto’s: John Colthorpe

“Mijn coach Aaron McIntosh woont in Nieuw-Zeeland, elke winter ga ik daar een aantal maanden heen om mij voor te bereiden op het Europese wedstrijdseizoen. Waarom? Simpelweg omdat het daar warmer is, dat is wel zo fijn als je elke dag op het water staat. Sinds 2008 train ik onder begeleiding van Aaron samen met mijn internationale teammaatjes Zac Plavsic en JP Tobin. In Nederland heb ik geen meeleggers die op het zelfde niveau windsurfen, vandaar dat er geen nationaal team is. Aaron is mountainbikegek en heeft het van het begin af aan geïntroduceerd in onze fysieke training. In plaats van uren op de racefiets te zitten, duiken we het bos in en laten er nu net hele goede trails zijn in Nieuw- Zeeland. Windsurfen en mountainbiken hebben best veel gemeen, bij beide sporten moet je goed vooruitkijken en plannen. Het één is goed voor het ander.”

“Ik mountainbike al mijn hele leven, maar hierdoor ben ik erachter gekomen hoe vet het is om te fietsen in het buitenland en met name in de echte bergen. Daarvoor was het nooit in me opgekomen om mijn fiets in te checken in het vliegtuig, nu weet ik wel beter.”

“Ik ben geboren en getogen op Texel, daar hebben we een mountainbikeparcours. Ik woon zo ongeveer in het bos en voor mij was het een logische stap om iets in dat bos te gaan doen. Mijn opa was naast een fervent wielrenner ook een fanatiek mountainbiker, zo is de fietssport op mij doorgedruppeld. Op mijn vijfde kreeg ik voor mijn verjaardag een Giant Bo met vijf versnellingen, vanaf toen ging ik elke zaterdag trainen of een wedstrijd rijden.”

“Vanaf mijn dertiende wilde ik naar de Olympische Spelen om daar een gouden medaille te halen in het windsurfen. Of ik een winnaarsmentaliteit heb? Ik kan wel zeggen dat het niet zo is, maar dat heeft geen zin. Knallen met windsurfen, knallen bergje op, knallen bergje af, ik vind het mooi om snel te zijn en mezelf te pushen. Ja, ik ben competitief maar dat wil niet zeggen dat ik geen lol heb, juist niet, ik heb plezier bij alles wat ik doe.”

“Inmiddels heb ik een aardige ‘track record’ van trails verspreid over de hele wereld. Mijn vriendin woont in Californië, in Laguna. Daar hebben ze de oudste mountainbikeclub ter wereld. Daar sta je naast Brian Lopes, Hans Rey, maar ook onze eigen Anneke Beertens, je fiets uit de auto te laden. In die regio breng ik veel tijd door. Ik heb in de omgeving van Lake Tahoe gereden, maar ook de track van de Downieville Classic en rondom Santa Cruz. Met mijn coach en teammaatjes ben ik eens in Canada geweest en heb ik de trails van Squamish gereden. We hebben ons met een watervliegtuig in de Chilcotins laten droppen en zijn toen door de middle of nowhere terug gereden. We reden op trails met verse berenpoep, waar de lynxen je vanuit de bossen bespiedden. We hadden een systeem dat we in een bepaalde volgorde reden en dat iedereen steeds zijn naam riep om aan te geven dat hij er nog was. In Europa ben ik wel eens bij Torbole aan het Gardameer geweest. Mijn laatste fietsavontuur ligt slechts een paar dagen achter me, dat was in Nieuw-Zeeland. Mijn coach Aaron is onder de naam JustMTB New Zealand een reis aan het organiseren waarin je in twee weken tijd alle pareltjes van Nieuw-Zeeland meepakt. Je boekt een ticket naar Oakland op het Noordereiland, zit per dag maximaal vier uur in de auto, rijdt het beste van het beste in Nieuw-Zeeland en na twee weken eindig je in Queenstown. De reis is vooralsnog gericht op de Amerikaanse markt, maar iedereen kan zich aansluiten. Dit klinkt alsof ik niet veel in Nederland ben, toch? Dat klopt ook wel, ik ben er slechts twee en een halve maand per jaar.”

“Thuis op Texel rij ik op een volledig starre fiets. ‘Horses for courses’, zeg maar. Voor het buitenland heb ik Niner RIP 29-trailbike. Die zit één stap boven het full suspension-crosscountrymodel. Volgens mij heeft hij 125 millimeter veerweg achter. Voor heb ik een Rockshox Pike met 140 millimeter. Ik ben vrij lang, 1 meter 89, en 29’ers zijn geweldig voor mij. Sinds kort heb ik van die geile carbon Envy-wielen en die houden het uit met mij. Ik ben in staat alles krom te trekken, trust me. Ik heb nu zo’n goede fiets, niet zo’n gammel ding dat beetje bij beetje onder me vandaan valt.

Als topsporter weet ik wat high-end materiaal voor je prestaties kan doen en hoeveel verschil het maakt. Helaas is in de RX-klasse die ik vaar, al het materiaal reglementair vastgelegd en je kan niet veel tunen, hooguit een touwtje van je trapeze. Fietsen daarentegen, die kan je tot in de oneindigheid naar je hand zetten.”

“Trail- of endurorijden, zoals iedereen het nu noemt, is voor mij het mooiste wat er is. Met een goed tempo omhoog en knallen op die afdaling naar beneden. Binnen de limieten, dat wel. Ik begin niet aan springen, want dan weet ik zeker dat het een keer fout gaat. Wat zo tof is aan mountainbiken, je bent elke seconde bezig, bochtje links, bochtje rechts, drop ik hem hier af, aanzetten voor het klimmetje.”

“Of ik mountainbiken leuker vind dan windsurfen? Haha, dat is een gewetensvraag. Met de juiste mensen, de juiste trail, daar kan weinig aan tippen… Maar ja, dat geldt eigenlijk ook voor windsurfen.

Meer lezen? 

Het gehele artikel kun je lezen in Up/Down #2 2014. Mocht je deze uitgave hebben gemist, dan kun je losse uitgaven altijd bestellen via de Soul Webshop. Wil je geen artikel meer missen, word dan snel abonnee van Up/Down zodat je onze magazines lekker gemakkelijk thuis ontvangt. Digitale uitgaven van Wielrenblad zijn overigens terug te vinden in de Soul Kiosk App