De Trek Remedy fascineert ons al langer. De spoeling in het segment 29’ers met veel (als in: meer dan 140 millimeter) veerweg is erg dun. En als je dan nog bekijkt welke van die 29’ers zichzelf ook hebben bewezen bij enduroraces houd je helemaal weinig over. Maar de Remedy heeft het allemaal, het is/was de zeer succesvolle huisfiets van Tracy Mosley en Justin Leov.

Tekst Bas Rotgans Foto’s Michiel Rotgans

Toch heeft Trek een uitdaging met de 29’er Remedy: ondanks fantastische wedstrijduitslagen en testresultaten in magazines verkoopt het ding veel minder dan de 27,5’er uitvoering. Voor elke 29’er worden er zes(!) keer zoveel 27,5-modellen verkocht! Wij waren benieuwd en wilden weten hoe het zat. We bestelden een aluminium 29’er frame bij Trek. Aluminium? Ja, aluminium. We wilden namelijk nog iets anders. Waar hoofdredacteur Michiel vorig jaar met zijn build van de Specialized Enduro ‘all-out’ was gegaan, wilden we deze keer precies het tegenovergestelde doen: de bike zo ‘verstandig’ en zuinig mogelijk opbouwen. Dus waar mogelijk met onderdelen die we nog hadden liggen in de schuur.

Frame

Het aluminium frame van de Remedy is prachtig afgewerkt en je moet zelfs een tweede blik op de fiets werpen of het met de zwarte verf met neongroene logo’s toch niet de carbon versie betreft. Kabels voor remmen of versnellingen kan je op alle mogelijk manieren intern in de fiets geleiden. Die geleidingen zijn trouwens zo slim aangelegd dat de kabels die je niet intern wil geleiden, omdat je er voor onderhoud af en toe bij moet kunnen (je achterste rem bijvoorbeeld), ook niet in je frame lopen.

Trek Remedy 29'er 2

Uit tests van eerdere Treks weten we dat de RE: aktiv-demper van Trek extreem goed is. Aangezien we toch niet slim genoeg zijn om uit te leggen hoe het werkt, volstaan we met te zeggen dat het prefect werkt. De achterbrug veert gevoelig, met een hele prettige directheid op kleinere oneffenheden, maar als je het gas open gooit slikt hij grote klappen zonder problemen weg. Ook weer met diezelfde prettige directheid, je hebt continu een optimaal contact met de ondergrond. Voeg daar de lay-out met de grote wielen aan toe en je hebt een soort tank van een fiets: dendert overal overheen. Overigens zonder in te boeten op klimbaarheid, tijdens een dagje testen in de Vogezen stijgen we zonder problemen duizend hoogtemeters.

Vork

Dan de daadwerkelijke opbouw. Zo’n opvallend capabele demper moest aan de voorkant van de fiets natuurlijk een even capabele vork krijgen. En in onze beruchte schuur lag geen vork met een vergelijkbare veerweg. Onze eerste reac- tie was om er een Pike in te zetten. Maar had Rockshox niet een paar maanden geleden de Yari geïntroduceerd, met de ‘good old’ Motion Control-demper? Normaal zouden we liever naar het topmodel kijken, maar nu kregen we er zowaar een beetje lol in: hoe maakten we van die Remedy een performancebike zonder de bankre- kening leeg te trekken? Uiteindelijk bestelden we een Yari met Dual Position Air met een maximale veerweg van 150 millimeter voor bijna de helft van wat een nieuwe Pike ons zou hebben gekost. En het moet worden gezegd: je voelt dat z’n grote broertje beter dempt, maar of we daar dan ook bijna vijfhonderd euro extra voor over zouden hebben? De Yari rijdt verschrikkelijk goed, het is een stijve vork – niet geheel onbelangrijk bij de grote wielmaten – en het dempingsgedrag is heel makkelijk in te stellen en te finetunen. Ook heel belangrijk voor het overall gevoel van de fiets, hij matchte perfect met de achterdemper. Zo ont- stond er een heerlijk gebalanceerde fiets.

Trek Remedy 29'er 3

Wielen

De wielen moesten geen enkel probleem vormen, we hadden nog een mooi setje 29’er wielen staan met… Juist, de Remedy bleek een van de eerste fietsen die was overgegaan op de Boost- standaard. Waar we in eerste instantie dachten dat dat nog wel op te lossen was met een adapterkitje of iets dergelijks, werden we al vrij snel uit die droom geholpen. Dat ging dus niet lukken. Mokkend en mopperend, we begonnen inmiddels aardig lol te krijgen in het hergebruiken van onderdelen voor dit project, bestelden we een setje Hope PRO4-naven en lieten die invlechten in de breedste Ryde-velgen die we konden vinden 54 (29 millimeter intern). Daar legden we de vertrouwde combinatie van een Magic Mary voor/ Hans Dampf achter op, er hing nog een setje met meer dan voldoende profiel op de haak.

Drivetrain

In de schuur lag nog een 1×11 XO1-drivetrain, die we prima konden hergebruiken. De crank had zelfs nog op Bas’ Trans-Provencebike gezeten in 2012 en was al tig keer opnieuw gemonteerd. En we hadden ook nog wel een XD-driverbody liggen van een Hope PRO2… Ah, die paste dus niet. Hope, normaal heer en meester als het gaat om compatibiliteit, had het niet voor elkaar weten te krijgen om bij de update van Hope PRO2 naar 4 de XD-driverbody hetzelfde te houden. Op deze manier ging dit project toch nog aardig in de papieren lopen. Het dik-dun kettingblad dat op de crank zat, hadden we eigenlijk wel goed kunnen hergebruiken, ook al was het niet geboost. Het betekende in de praktijk dat het blad drie millimeter te ver naar binnen kwam te liggen en dat de kettinglijn daardoor iets minder zuiver werd, maar we betwijfelden al of dat een enorme rol zou gaan spelen. Voordat we dat konden uitproberen, schoof de pr-man van SRAM ons een wél correct geboost 32-tands kettingblad toe. Hij had lucht gekregen van dit project en er zowaar ook lol in gekregen. Dus door het directmount- kettingblad te vervangen werd een vier jaar oude crank opeens weer helemaal hip!

Trek Remedy 29'er 4

Remmen en cockpit

Met gebooste naven in onze nieuwe wielset zaten we weer helemaal op het juist spoor. Van diezelfde Trans-Provencefiets lag er ook nog een setje XO-trailremmen, de voorgangers van de modernere Guide-remmen. De glimmende, chroomgekleurde remklauw en -hendel pasten mooi bij die nieuwe naven. We gaven ze een onderhoudsbeurt, deden er nieuwe remblokjes in en bestelden bij Jagwire een setje neongroene kabels. Dat laatste was trouwens een potje pure ijdeltuiterij, de kabels die op de remmen zaten waren nog prima. Maar het groen van de kabels matchte zo mooi met het groen van de logo’s op de fiets en het gaf meteen helemaal het gevoel dat je de boel even had opgefrist. Voor het stuur gebruikten we een 50 millimeter Megaforce- stuurpen en een lage 760 millimeter stuur, beide van Syntace, die we nog hadden liggen. Syntacespullen zijn zo sterk en worden zo uitgebreid getest dat we geen enkele reserve hadden om die na een paar jaar gebruik (en niemand die echt meer wist of er al eens mee was gecrasht) weer op de fiets te zetten. Een oude 125 millimeter Reverb, helaas geen Stealth, maar wel met de goede diameter, kreeg meteen een prominent plekje op de fiets (met als gevolg hoon van mensen die vonden dat je op zo’n moderne fiets niet meer met je kabel buitenboord mocht rijden). Het neongroene thema zetten we nog even door met de laatste toevoeging, een paar Ergon GE1-grips en een SME3 Pro-zadel. Die grips waren al een tijdje favoriet vanwege hun glooiende pasvorm en het zadel was een gokje dat heel goed uitpakte. Hij bleek namelijk erg lekker te zitten!

Trek Remedy 29'er 5

Waar zijn we te zuinig geweest?

In grote lijnen rijdt de fiets nu als een huis en heeft hij zijn titel ‘Trailbike van het jaar in 2015’ meer dan bewezen! De grootste besparingen zaten in vork en het framemateriaal en daarin merken we in de praktijk geen verschil wat de prijs van het duurdere alternatief zou rechtvaardigen. Dat prijsverschil waren we trouwens meteen kwijt toen we die nieuwe gebooste wielen moesten laten maken, maar die zullen ook wel weer een paar generaties fietsen meegaan. De ‘verkeerde’ besparingen zitten vooral in wat kleinere details, denk aan een Reverb met meer verstelbereik. Maar al met al, een topper van een trailbike die meer aandacht verdient.

Trek Remedy 29'er 6

Dit artikel is afkomstig uit Up/Down magazine nummer 2 2016. Wil je nou altijd de leukste artikelen of meest uitdagende trails vijf keer per jaar op de deurmat krijgen? Neem dan een abonnement op Up/Down. Of download het magazine online via onze Soul Kiosk App.