Heb je wel eens gereden op de Fernpas? Als je midden in Tirol moet zijn is dat vaak de snelste optie vanuit Nederland. Die pas heeft iets magisch. Mooie bergtoppen, groene bossen, blauwe meren en een weg die daar doorheen slingert. Ik als mountainbiker had altijd de stille hoop gehad dat een epische trail dit plaatje compleet zou maken. Nu blijkt deze er dus te zijn: de Blindsee trail. Joost Wichman, Lars Veenstra en fotograaf Michiel Rotgans reisde af.

Tekst en foto’s: Michiel Rotgans

Wat is een Bucket Trail?
Een Bucket Trail is een route die je eens in je leven gereden moet hebben.
Elk nummer neemt UP/DOWN je bij de hand en delen weeen vette mountainbike-ervaring met je. Via een informatieve photostory krijg je alle gegevens die nodig zijn om deze route na te rijden. Gps-bestanden stellen we voor je
beschikbaar via onze site: updown.soulonline.nl.

1.
De Blinsee trail is voor iedereen. Voor fitte mensen die alles willen klimmen, voor gematigd fitte mensen die vanaf het middenstation klimmen en voor luie mensen met cameratassen zoals wij. Wij nemen de Grubig I en II gondel helemaal tot aan de top. Check de site van de Lermoos bergbahnen voor de prijs van een liftpas. Een dagpas kost € 24,- maar er zijn ook kortere en langere opties mogelijk. www.bergbahnen-langes.at/sommer/bikefreeride

2.
Aangekomen op de Grubigstein top heb je een prachtig uitzicht over het hele dal. Aan de overkant zie je Duitsland liggen. De steile bergtoppen in de verte zijn de Zugspitze, Duitslands grootste berg. Dit is overigens de enige plek op de trail waar je een restaurant tegenkomt zonder om te rijden. De singletrails aan de bovenkant van het gebied zijn verboden terrein voor mountainbikers, dat is duidelijk aangegeven op het bordje.

3.

blindsee-trail
De eerste paar honderd hoogtemeters is het afdalen geblazen over een fireroad met losse stenen. Hou je een beetje in want je kan hier heel makkelijk op je plaat gaan. Sommige haarspeldbochten zijn creatief af te snijden door het gras. Of gebruik deze paden om je manuals te oefenen net als Lars.

4.
Als je dit bordje ziet zit je goed. Vanaf hier is het een singletrail feest. Je moet richting de ‘Fernpass’. Er volgen nu een paar leuke technische singletrack klimmetjes. Goed om even warm te worden voor het geen wat komen gaat.

blindsetrail-post

5.
Als je hier bent gekomen gaat de trail al even naar beneden. Het bovenste stuk is ruig en los. Hou je maar een beetje in want het is lastig remmen als je dit niet zo gewend bent. Vergeet ook niet te stoppen zo nu en dan want het uitzicht is adembenemend. Als je op dit stuk trail niet al je veerweg gebruikt dan snappen wij het ook niet meer.

6.
De bovenkant wordt gekenmerkt door veel van dit soort ‘s-curve’ switchbacks. Vaak zijn er opties met meerdere lijnen. Eén die volledig is geërodeerd met losse stenen en eentje die nog goed te rijden is. Aan jou of je in bent voor een uitdaging of liever de makkelijk weg kiest.

7.
De trail is naar dit meer vernoemt, bij het zien van deze foto snap je zeker wel waarom. Trek maar even je telefoon en schiet de nodige foto’s voor je instagram of facebook account, likes gegarandeerd met een vakantiekiekje als deze.

8.
Bij het bovenste stuk had ik soms het idee dat ik niet meer kon mountainbiken. Eenmaal in de bossen aangekomen steeg mijn zelfvertrouwen in het kwadraat en vuurde me af door al deze wortels en rotsen. Het uitzicht van dit stuk trail is misschien niet wat het daarboven was maar wat een flow en wat een lol!

blindseetrail

9.
Kodak had best wat paaltjes mogen neerzetten op het pad rond het meer. Mooier dan dit wordt het niet in de bergen. Sommige stukken zal je echt moeten lopen, niet alles is te fietsen. De trap op het eind is te doen. Pas wel op dat je je banden niet aan gort rijdt op de stalen pinnen die de bielsen op hun plek houden. Op het strandje aangekomen moet je naar links de berg op. Niemand ziet dit klimmetje aankomen maar hij doet best wel pijn, misschien juist wel omdat ie zo onverwachts is. Hierna volgt weer een kort maar leuk stukje trail.

10.
Na wat getour over gravelpaden en onder de autostrasse doorgereden te zijn komt er nog een laatste uitsmijter. Op de GPS stelt het misschien niet veel voor maar dit stukje trail is zòòòòòò leuk! Wij hebben hem zelfs een paar keer gedaan omdat we simpelweg niet konden stoppen. Het begint met deze plank over een stroompje heen, ideaal voor een nose wheely van Joost Wichman.

blindsee-zo-leuk11.
De trail vervolgt zich door het bos met allemaal natuurlijk jumps en kuipbochten over een super grippy ondergrond met hier en daar een wortel. Vond je het boven te heftig? Wij kunnen niemand opnoemen die dit stuk niet leuk vind. Gegarandeert high fives en smile’s van oor tot oor wanneer je beneden staat.

12.
En zo gaat het verder, en verder, en verder. Voor Joost is het pad net een pumptrack en af en toe laat hij wat style zien.

13.
Joost en Lars blijven doorspringen als Duracell konijnen. Dit is zo’n trail waarbij je maar hoopt dat hij niet gaat stoppen. Na een paar kilometer is het toch echt zo ver. Aan al het goede komt een eind, zo ook aan dit bospad. De rest van de GPS is niet heel spectaculair maar wel nodig om je weer terug naar het startpunt te brengen. We hebben de route vanaf Bieberwier naar Lermoos bovenlangs door het bos laten lopen, het is misschien een extra klim van 50 extra hoogtemeters maar we willen het niet op ons geweten hebben dat er een lezer wordt platgereden op de autoweg.

blindsee-trail-graph

De Blindsee trail in de Tiroler Zugspitz Arena

Word-abonne---banner---UpDown